Luksemburg.

Luksemburg.

Niewielki Luksemburg, leżący w sercu Europy zachodniej jest chętnie odwiedzany przez turystów, choć dla większości z nich jest jedynie przystankiem na dalszej drodze. Corocznie księstwo odwiedza około 5 milionów turystów zagranicznych (tylko 1 milion nocuje na terenie państwa), przede wszystkim z Niemiec, Francji, Belgii, Holandii, Wielkiej Brytanii oraz Stanów Zjednoczonych. Ruch turystyczny koncentruje się w mieście Luksemburg oraz w Ardenach, na północy kraju. Początek miasta odnosi się do czasów rzymskich, tutaj bowiem krzyżowały się szlaki łączące Trewir, Paryż, Metz, Liége. W X w hrabia Zygfryd z Lotaryngii zbudował tutaj fortecę. Stopniowo tereny wokół niej poszerzano, aż w 1354 powstało Księstwo Luksemburg. W XVI wieku tereny te zajęli Hiszpanie, a w XVII Habsburgowie austriaccy. Kongres Wiedeński powołał do życia Wielkie Księstwo Luksemburga, ale władcą został Wilhelm I Orański panujący w Królestwie Niderlandów. Wjeżdżając do Wielkiego Księstwa Luksemburga od strony Niemiec, nie mogę oderwać oczu od widoków. Za oknami pociągu przesuwają się zielone wzgórza, słoneczne doliny z winnicami i szeroko rozlaną Mozelą. Im bliżej stolicy (o tej samej nazwie, co państwo), tym częściej przez gęsto zalesione stoki przeświecają nagie skały. Ardeny nie są wysokie, ale poszarpane piaskowce budzą respekt. Miastu Luksemburg romantyzmu dodają liczne pozostałości fortyfikacji na urwistych skałach i głębokie wąwozy, na dnie których wiją się rzeki Alzette i Pétrusse. Przez wieki był najsilniejszą fortecą Europy - nazywano go "Gibraltarem Północy". Znaczną część fortyfikacji rozebrano w ramach demilitaryzacji w latach 1867-13, ale to, co pozostało, potężnie działa na wyobraźnię.
Południowy Luksemburg — najciekawszym zakątkiem jest zachodni brzeg Mozeli. Na nim bowiem usytuowane są winnice, a w oparciu o nie rozwija się przemysł winny. Wszystkie produkowane tutaj wina są białe np. owocowe Rieslingi. Turyści mogą zwiedzać poszczególne caves (winnice). Najbardziej znana jest Caves St. Martin — główny producent win musujących. Oczywiście na zakończenie zwiedzania przewidziana jest degustacja.
Vianden — północna część Luksemburga. Najlepsza baza wypadowa w luksemburskie Ardeny. Piękne widoki, ciekawe trasy turystyczne. W latach 1862 — 1871 mieszkał tutaj Wiktor Hugo, zatem jest także jego muzeum. Można również zobaczyć zamek z XV w będący własnością rodziny Nassau, łączący w sobie style architektoniczne od romańskiego po renesans.
Wspaniałą północno-wschodnią panoramę miasta zamyka płaskowyż Kirchberg, gdzie ulokowano instytucje Unii Europejskiej. Z daleka ponad zielonymi wzgórzami widać trzy wieżowce (najwyższy ma 23 piętra) należące do unijnego Centrum Europejskiego. Szczerze mówiąc, psują nastrojowy pejzaż. Ale Luksemburczycy są dumni, że ich mały kraj jest siedzibą kilku głównych instytucji UE, m.in. Sekretariatu Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Do unijnej dzielnicy można dostać się przez futurystyczny most Wielkiej Księżnej Charlotty. Przed wjazdem na most stoi pomnik urodzonego w Luksemburgu w 1886 r. ojca zjednoczonej Europy Roberta Schumana. Pomnik, dzieło luksemburskiego architekta Roberta Lentza z lat 60., jest również nowoczesny. Stalową kolumnę wieńczą szpikulce symbolizujące sześć państw (Francję, Niemcy, Włochy, Belgię, Holandię i Luksemburg), które przystąpiły na początku lat 50. do Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Współtwórcą Wspólnoty był Schuman (wówczas minister spraw zagranicznych Francji). Jej utworzenie dało początek powojennej europejskiej integracji.